Vakantie 2018 deel 3: Oekraïne, Slowakije en weer Polen

Zomaar een weg in Oekraïne

De vakantie van 2018 ging, na een hele reis door Duitsland en Polen, verder naar Oekraïne. Daarna reden we via Polen naar Slowakije, weer terug naar Polen, en toen weer naar Slowakije. Dit is deel 3 van deze vakantie en gaat over wat we allemaal gedaan hebben op 7, 8, 9 en 10 juli.

Klik hier om het eerste deel te lezen.

Vanuit Polen reden we naar de grens van Oekraïne. Omdat de wachttijd voor de grensovergang die we hadden willen nemen erg lang was, reden we naar een andere grensovergang. Toen we eenmaal de grens over waren, met alsnog anderhalf uur vertraging, reden we in Oekraïne binnendoor richting het zuiden. Hierdoor hebben we voor ons gevoel toch nog wat van het binnenland van Oekraïne gezien, al zijn we altijd dicht bij de grens gebleven. We stopten even in het plaatsje Novovolynsk, waar we kort hebben rondgelopen. Daarna reden we verder naar L’viv.

L’viv

Waar de wegen in Polen en dat soort landen vooral slecht zijn door de manier waarop ze gebouwd zijn – dorp in, dorp uit, en vaak breed waardoor er hard wordt gereden en veel wordt ingehaald – is dit in Oekraïne heel anders. De wegen waar wij over reden waren meestal rustig. Ook waren er weinig dorpen waar de wegen doorheen gingen. Het probleem hier waren de wegen zélf: deze waren zo slecht onderhouden dat je echt de hele tijd moest opletten dat we niet over hobbels of door gaten reden.

In de steden, of althans in L’viv, was het nog erger: hier waren de (veel drukkere) straten vaak van ouderwetse straatstenen gemaakt en zaten ze minstens even vol gaten als buiten de stad. Die straatstenen maakten het alleen maar erger: we konden soms echt niet harder dan stapvoets! Voeg daaraan toe dat er ook nog tramrails door liepen, en dat overal auto’s geparkeerd staan (parkeerverbod of niet), en de chaos was compleet. Het was me in ieder geval weer een ervaring…

Spišský Hrad

In L’viv moesten we trouwens nog best even zoeken naar een hotel, maar uiteindelijk vonden we er één net buiten het centrum. ’s Avonds liepen we rond in de stad, en de volgende ochtend ook weer even. Daarna reden we weer richting de Poolse grens. We hebben wel een paar uur moeten wachten, veel langer dan op de heenweg, maar we kwamen toch Polen (en de EU) weer in.

In Polen volgden we eerst een stuk snelweg. Later sloegen we af richting Slowakije. Vanaf toen hebben we een hele slalomroute gevolgd: we reden tot het dorpje Svidník in Slowakije, waar we overnachtten. De dag erna reden we naar het oude stadje Bardejov, en daarna door naar de kasteelruïne Spišský Hrad. Daarna reden we weer naar Polen, naar het stadje Zakopane. Vanaf daar reden we richting Krakau. We stopten op een camping iets voor die stad.

Auschwitz

De volgende dag bezochten we eerst Krakau, en daarna reden we door naar Oświęcim, beter bekend als Auschwitz. Daar zijn meerdere kampen uit de Tweede Wereldoorlog. Eerst bezochten we een uitgestrekt kamp, met een bekend gezicht van de spoorlijn die door een poort loopt. Dit was heel indrukwekkend. Daarna reden we naar het andere kamp in de buurt, dat bekend is van de tekst ‘arbeit macht frei’. Dit veel kleinere kamp was helemaal met hekken en schermen afgezet, en veranderd in een toeristische trekpleister – compleet met betaalde entree en een lange wachtrij. Van buitenaf was helemaal er niets te zien, ook de bekende tekst niet. Kortom, er wordt nogal respectloos mee om gegaan. We zijn er dan ook niet in geweest.

Vanuit Oświęcim reden we weer naar Slowakije. Behalve een paar korte (foto)stops onderweg hebben we niet veel gedaan. Die avond stonden we op een camping bij de plaats Zvolen.

De volgende keer gaat de reis verder naar Tsjechië.

Ook voor deze dagen heb ik een kaart gemaakt:

Bekijk alle foto’s op mijn Flickr-pagina

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *